ناوک

اگه روز خواسته باشی شب تا تهش می نوشم

navak — Wed, 09 Jul 2008 08:32:25 GMT

"تو شبستون چشات

پاي پله هاي پلكت

مچ مهتابو مي گيرم

اون دمي كه گرگ ميشه

پاي گله شقايق

پيش پاي تو مي ميرم"

اين شعر از محمد صالح علا است.

كسي كه طي سه چهار سالي كه گام به گام با او كار كردم و آموختم

قصد دارم فيلم مستندي از زندگي چند بعدي و چند ساحتي اش بسازم

در مرحله نوشتن و تحقيق هستم .هر دوستي كه مي تواند در ايده اي از

ايشان به من ياري رساند پيشاپيش تقدير مي كنم

غیرت معشوق

navak — Fri, 04 Jul 2008 14:41:18 GMT

غیرت معشوق اقتضا می کرد

که عاشق غیر از او را دوست نداشته باشد

و به غیر از او محتاج نشود

لاجرم خود را عین همه اشیا کرد

تا هر چه را دوست دارد

و به هر چه محتاج شود

او باشد

قانع ام غیر" تو" هیچ نمی خواهم

navak — Wed, 02 Jul 2008 03:48:14 GMT

حالا كه هستي حرفي بزن

دلتنگم

تو كه ميروي ديگر كسي مرا

به نام كوچك صدا نمي زند

مي دانم

تو را ندارم

از امشب

باز اما با ذوقي كودكانه

به چهره ات مي نگرم

بود و نبود

تفاوتي ندارد

تنها

عادت كرده ام

كه باشم

نفسم تنگ شده هواي "تو" كم دارم

تسلیم همه جانبه در برابر یک حقیقت

navak — Sat, 28 Jun 2008 18:41:43 GMT

زندگی با همه جلوه ها و خوبی هایش، جاذبه اش در مقایسه با مرگ چیزی کم دارد و آن راز گشایی و افشاگری است..زندگی بر خلاف ظاهر دل ربایش و بر رغم رنگ و لعابش بسیار موذی و پنهان کار است... درون و هزار توی شخصیت آدم ها تنها در در برابر مردن و مرگ کلاه و نقاب از چهره بر می گیرد.معتقدم زندگی واقعی آدمها فقط با مرگ آفتابی می شود.قیامت صحنه بزرگ ویک نمایش رئال است و مرگ پرده این صحنه وسیع است.رخت بر بستن آموزگار هنرمندی است چراکه با همت او مشت ها باز میشود ........معارفه حقیقی ما آدمها از واپسین دم مرگ مان آغاز می شود....اگر زندگی عرصه تردستی و معما سازی و حیرت افزایی است مرگ راز گشایی و پرده افکنی رخسار پنهان آدمیان است .

ديگر چيزي ندارم برايت آرزو كنم

navak — Wed, 25 Jun 2008 10:11:18 GMT

قبل از هر چيز برايت آرزو ميكنم كه عاشق شوي ،

و اگر هستي ، كسي هم به تو عشق بورزد ،

و اگر اينگونه نيست ، تنهاييت كوتاه باشد ،

و پس از تنهاييت ، نفرت از كسي نيابي.

آرزومندم كه اينگونه پيش نيايد .......

اما اگر پيش آمد ، بداني چگونه به دور از نااميدي زندگي كني.

برايت همچنان آرزو دارم دوستاني داشته باشي ،

از جمله دوستان بد و ناپايدار ........

برخي نادوست و برخي دوستدار ...........

كه دست كم يكي در ميانشان بي ترديد مورد اعتمادت باشد .

و چون زندگي بدين گونه است ،

برايت آرزو مندم كه دشمن نيز داشته باشي......

نه كم و نه زياد ..... درست به اندازه ،

تا گاهي باورهايت را مورد پرسش قراردهند ،

كه دست كم يكي از آنها اعتراضش به حق باشد.....

تا كه زياده به خود غره نشوي .

و نيز آرزو مندم مفيد فايده باشي ، نه خيلي غير ضروري .....

تا در لحظات سخت ،

وقتي ديگر چيزي باقي نمانده است،

همين مفيد بودن كافي باشد تا تو را سرپا نگاه دارد .

همچنين برايت آرزومندم صبور باشي ،

نه با كساني كه اشتباهات كوچك ميكنند ........

چون اين كار ساده اي است ،

بلكه با كساني كه اشتباهات بزرگ و جبران ناپذير ميكنند .....

و با كاربرد درست صبوريت براي ديگران نمونه شوي.

و اميدوارم اگر جوان هستي ،

خيلي به تعجيل ، رسيده نشوي......

و اگر رسيده اي ، به جوان نمائي اصرار نورزي ،

و اگر پيري ،تسليم نا اميدي نشوي...........

چرا كه هر سني خوشي و ناخوشي خودش را دارد و لازم است

بگذاريم در ما جريان يابد.

اميدوارم سگي را نوازش كني ، به پرنده اي دانه بدهي و به آواز يك

سهره گوش كني ، وقتي كه آواي سحرگاهيش را سر ميدهد.....

چراكه به اين طريق ، احساس زيبايي خواهي يافت....

به رايگان......

اميدوارم كه دانه اي هم بر خاك بفشاني .....

هر چند خرد بوده باشد .....

و با روييدنش همراه شوي ،

تا دريابي چقدر زندگي در يك درخت وجود دارد.

به علاوه اميدوارم پول داشته باشي ، زيرا در عمل به آن نيازمندي.....

و سالي يكبار پولت را جلو رويت بگذاري و بگويي :

" اين مال من است " ،

فقط براي اينكه روشن كني كدامتان ارباب ديگري است !

و در پايان ، اگر مرد باشي ،آرزومندم زن خوبي داشته باشي ....

و اگر زني ، شوهر خوبي داشته باشي ،

كه اگر فردا خسته باشيد ، يا پس فردا شادمان ،

باز هم از عشق حرف برانيد تا از نو بيآغازيد ...

اگر همه اينها كه گفتم برايت فراهم شد ،

ديگر چيزي ندارم برايت آرزو كنم ...

(نامه اي از ويكتور هوگو ...)

ای مادر عزیز که جانم فدای تو

navak — Mon, 23 Jun 2008 13:32:26 GMT

می گویند قلب هر کس به اندازه مشت های اوست

در شگفتم

مادر

مگر می شود قلب تو به اندازه دست های

کوچک

تو باشد

روز مادر مبارک

به راستی همه مادران فداکارند و مهربان

اما هر چه مادرم را با مادران دیگر مقایسه می کنم

در می یابم که مادر من تنهاست و یکتا

دلیلش را هر که خواست می گویم

من کویرم ای خدا

navak — Sun, 22 Jun 2008 08:18:24 GMT

مرا از طلسم مي ترساند

او راببخش

زيرا نمي داند كه من به چشمان تو آبديده شدم

ديگر هيچ طلسمي بر من اثر نمي كند

من طلسم چشمان بي نگاه توشدم

صلت کدامین هستی؟

navak — Sat, 21 Jun 2008 12:03:24 GMT

كدام از نگاه تو شكل مي گيرد؟

خوشا نظر بازيا كه تو آغاز مي كني

من زنده بودم اما انگار مرده بودم

navak — Sun, 15 Jun 2008 11:28:10 GMT

من گريه مي كردم، صدايم گرفته بود.مادرم درد مي كشيد همه ميگفتند قبل از اينكه من بيايم درد زيادي كشيده ،پدرم خوشحال بود اما كمي دلواپس.خواهرم حسادت مي كرد و بهانه ميگرفت.مادرم غرق در شادي بود و مدام تلفن مي كرد و چيزي مي گفت .هر چه سعي كردم نمي فهميدم.همه مشتاق بودند كه مراببينند و من همچنان گريه مي كردم.همه جز خانواده من غمگين بودند و دلهره داشتند.پدرم شيريني به همه تعارف مي كرد و گلي زيبا خريده بود. از اين همه دوگانگي در عجب بودم.اولين جايي بود كه من ديدم، سرد و خشك.مرا از اتاقي بيرون آوردند.ديگر همه شاد بودند،حتي مادرم كه آرام هم شده بود....اما من همچنان گريه مي كردم.

من نوزاد يك ساعته اي شده بودم

ما هنوز در این که خویش رابشناسیم در مانده ایم و مستاصل

navak — Sun, 15 Jun 2008 04:45:18 GMT

دكتر شريعتي مي گويد:

(در شعار "بازگشت به خویشتن "باید معین کرد که کدام خویش؟

خویشتن اساطیری؟

خویشتن قومی و نژادی؟خویشتن سنتی و بومی؟

خویشتن مذهبی ؟

یکی از همین"خیلی ماورای مدرن ها "

یک خورجین خر در آپارتمانش نصب کرده و بود

به عنوان نشانه ای از نهضت "بازگشت به خویشتن")

به راستی ما چه خویشتنی داریم

ما هنوز در این که خویش رابشناسیم در مانده ایم و مستاصل

و تظاهر نه تنها در کالبد بلکه در خویشتنمان مواج است

خویشتن ما نه قومی است و نه سنتی و مذهبی

ما همچنان در خویش گیر کرده ایم