ممنونم از خودم و تمام كساني كه مرا دوست ندارند
اينان در محروم بودن از اين لايزال الهي (دوست داشتن) از آدميت دور خواهند شد
ممنونم از تمامي كساني كه مرا كوچك مي بينند
غرور و خودبيني و تكبر ،آنان را در جلوي چشمان كوچك من غرق خواهد كرد.
ممنونم از كساني كه مرا تحويل نمي گيرند
كوچكي دنيا ي پوشالي آنان مجال اين خصيصه انساني را از آنان گرفته است
ممنونم از دوستاني كه مرا نفرين مي كنند
نمي دانند كه چقدر سياهي اطراف قلبشان را تسخير مي كند
و ممنونم از كساني كه توانايي هايي مرا ناديده مي انگارند
اين ظلمي است كه در حق خود مي كنند
به ويژه ممنونم از كساني كه دل مرا مي شكنند
نمي فهمند كه اينجا ظلم به سنگ است نه شيشه
و از قلبم ممنونم كه گاهي عاشق مي شود ..عشق مي ورزد و دوست ميدارد
و ممنون تر از كساني هستم كه مرا رها مي كنند
چرا يك عمر حسرت در طول زندگي آنان را مي آزارد .
به قلم
امید فاخر
در
بیست و چهارم اردیبهشت 1387
| موضوع:
