ناوک

جونو" یکی از برندگان اسکار 2008 ، فیلمی است در ژانر درام ، کمدی به کارگردانی "جیسون ریتمن" (فرزند "ايوان ريتمن" کارگردان است که با فيلم قبلي خود "اين که سيگارمي کشيد متشکريم "به شهرت رسید) با بازی ".الن پیج "  و"میشل سرا " که از بین 4 نامزدی فیلم در مراسم اسکار ، این تنها" دیابلو کدی" نویسنده فیلمنامه بود که اسکاری را برای فیلم به ارمغان اورد .جونو دانش آموز دبيرستاني بعد از مدتي دوستي با پاولي بليکر-يکی از هم مدرسه ای هایش تصميم ‏مي گيرد تا اولين تجربه جنسي اش را با وي انجام  دهد که منجر به حاملگي اش مي شود. جونو پس از ‏مشورت با دوستش لي و مراجعه ناموفق براي سقط فرزند ناخواسته، تصميم مي گيرد تا کودک را به دنيا آورده و سپس ‏آن را در اختيار زوجي قرار دهد که قادر به بچه دار شدن نيستند. پس از مدتي زوج مارک و ونيسا را پيدا مي ‏کنند. زوجي مرفه که از بچه دار شدن نااميد شده اند. بعد از ملاقات و امضاي ورقه ‏هاي قانوني پدر جونو مادرخوانده اش شروع به مراقبت از وي مي کنند. اما با نزديک شدن به زمان به دنيا آمدن کودک ‏همه چيز به هم مي ريزد.  

جونو "فیلم ساده و روانی است داستان دختری  16ساله که باید مشکلات و سختی های بارداری را تحمل کند و در نهایت هم بچه اش را به زوجی بدهد که توانایی بچه دار شدن را ندارند.

جونو بدور از هرگونه تکلف و فراز و نشیب بیننده  را برانگیخته و نسبت به شخصیت های داستاندر گیر می کند در همین حال نگاه فیلم به دنیا بسیار خوشبینانه و کمی هم ساده لوحانه است. به گونه ای که همه چیز از یک صندلی شروع و با یک صندلی هم تمام می شوداما در نهایت این سختی ها باعث میشود تا جونو و دوست پسرش همدیگر را بهتر بشناسند و بیشتر  به هم علاقه مند شوند.

 جونو با فیلمنامه روان و بدیع بامحور نوجوانان و مسایل آن ها نگاه هایی را به خود جلب کرد و دریچه ای جدید به زندگی نوجوانان گشود  تا جایی که نظر و زاویه دید مخاطبش رو به این مسایل عوض می کند.

الن پیج " در نقش جونو بازی خوب وزیبایی را ارایه میدهد و شخصیت جونو را از بعد دیدگاه  و طرز برخورد به خوبی به تصویر میکشد.

فيلم از همان ابتدا شخصيتي پرانرژي و فعال را که در رفتار و حرف هايش پر از نکته هاي طنازانه است، آشنا مي کند .طرز برخورد بازيگوشانه اش با حاملگی و رابطه اش با همکلاسي هايش و از همه مهم تر عکس العمل پدر و مادر ناتني با روایتی زیرکانه مخاطب را با شگفتی روبرو می کند.

موضوع بارداري ناخواسته در ميان نوجوان ها و سرنوشت کودکان محصول روابط جنسي خارج از قراردادهاي ‏مرسوم اجتماعي، چند دهه اي است که ذهن دولتمردان و روانشناسان اجتماعي را به خود مشغول کرده است. طبيعي ‏است در کشوري چون آمريکا که هنوز بسيار از مردم مخالف سقط جنين هستند، از ميان بردن ثمره چنين همخوابگي ‏ها گناه محسوب مي شود و بسیاری مانند جونو تشويق به تولد فرزندشان مي شوند. هر چند تمامی اين جوانان پدر و مادر ‏فهیم و آرامی چون والدين او ندارند اما مشکل اينجاست که جونو در خود آمادگي ‏نگهداري از کودک را نمي يابد. در" جونو" خبري از احساس گناهي که ما هر روزه براي کمترين چيزها با آن درگيريم نيست. فیلم می گوید :تنش ها و اتفاقات ناگوار هم، جزيي از زندگي است و با آن بایدبه مانند يک امر طبيعي برخورد و راهي براي رفع آن پيدا کرد.

يکي از سکانس هاي حساس و تاثیر گذار  زماني است که جونو متوجه مي شود زن و مردي که قرار است کودکش را به آنها بسپارد در حال جدا شدن هستند. او تجربه عمیقی از روابط انسان ها مي رسد، اينکه چگونه مي توان از رابطه انسان ها با هم مطمئن شد؟ چه چيزي مي تواند تضمين کند که يک زوج مي توانند براي هميشه با هم خوشبخت شوند ؟عشق يا صميميت بين انسان ها، هر لحظه ممکن است شکسته شود

  در تمام فراز  و فرودهاي روايت فيلم، موسیقی "مت مسينا"  به فيلم جان مي دهد و تاثير فيلم را دوچندان مي کند. در انتهاي هنگامي که جونو، کودک را به آن زن تنها مي بخشد، دوباره کنار همان پسر دوئًت مي نوازند و بهشت زيبايش را به همين سادگي به پايان مي رساند