ناوک

من گريه مي كردم، صدايم گرفته بود.مادرم درد مي كشيد همه ميگفتند قبل از اينكه من بيايم درد زيادي كشيده ،پدرم خوشحال بود اما كمي دلواپس.خواهرم حسادت مي كرد و بهانه ميگرفت.مادرم غرق در شادي بود و مدام تلفن مي كرد و چيزي مي گفت .هر چه سعي كردم نمي فهميدم.همه مشتاق بودند كه مراببينند و من همچنان گريه مي كردم.همه جز خانواده من غمگين بودند و دلهره داشتند.پدرم شيريني به همه تعارف مي كرد و گلي زيبا خريده بود. از اين همه دوگانگي در عجب بودم.اولين جايي بود كه من ديدم، سرد و خشك.مرا از اتاقي بيرون آوردند.ديگر همه شاد بودند،حتي مادرم  كه آرام هم شده بود....اما من همچنان گريه مي كردم.

من نوزاد يك ساعته اي شده بودم