آرت پرس : محسن سلیمانی فاخر- منتقد سینماو روزنامه نگار در یادداشتی که به طور اختصاصی برای آرت پرس ارسال کرده است نوشته :

"جدایی نادر از سیمین"  شاهکاری است که شاهکار کرد و نماینده ای بالابلند در مراسم اسکار است که در تارک فیلم هایی که از جنس و عیاری دیگر هستند میدرخشد و فراتر ازیک مراسم اهدا جوایز سینمایی، باید فیلمسازش را به واسطه نگاه بی نقص به مقوله  زندگی ستود. فرهادی فیلم ساز بزرگ معاصر ماست و هر سینماگرو سینما دوستی معترف است .او در جایگاهی رفیع و پر افتخاری در جهان ایستاده است و این افتخار و برگ برنده ای تمام قد برای سینمای ایران است .

عاشورا حيات است، بانگ رساي حق از همه حنجره‌هاي پاك است. عزت مسلمين ، روح نماز، بقاي حج، و صفاي جان است.

من در كجاي اين جلوه‌گاه بزرگي، اخلاص ، فتوت ،مردانگي، محبت و انسانيتم.اينك عاشورا و اينجا كربلا، كارزاري است كه در آن سوي آن سياهي‌ها، پليدي وپلشتي‌ها و خود گناه و عصيان و معصيت در برابر هر چه خوبي و نيكي به نبرد آمده است.

چطور مي‌توان نظاره‌گر اين همه عظمت و روح خدايي بود و فرو نريخت.لعنت بر شيطان صفتان لعيني كه وجودشان موجب شد آن همه نيكي و خير را در كنار خود نبينند.عاشورا به رشادت‌ها، محبت‌ها، فضائل، نيكي‌ها و بزرگواري‌هاي سپاه برگزيده حسيني(ع) ، عاشورا شد و تا ابد ماندگار.

نویسنده و منتقد سینما و تلویزیون: تهران – عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی گفت: مجموعه تلویزیونی 'شوق پرواز' فاقد جذابیت دراماتیك و قصه پردازی مناسب است و به همین خاطر موفقیتی در جذب مخاطب ناموفق ندارد.

'محسن سليماني فاخر' روز جمعه در گفت و گو با خبرنگار فرهنگي ايرنا افزود: در آثاري كه درباره شخصيت هاي مهم سياسي، فرهنگي ، اجتماعي و حتي نظامي ساخته مي شود، بخش مهمي از كار به دوش قصه و داستان پردازي مناسب است.

وي ادامه داد:هرچند مجموعه شوق پرواز با محوريت زندگي شهيد لشگر خلبان عباس بابايي توليد شده اما چون فاقد داستاني دراماتيك و قصه اي جذاب بوده آنگونه كه بايد ديده نشده است.

سليماني فاخر به رويكرد صدا و سيما در توليد آثار نمايشي با محوريت زندگي سرداران دوران دفاع مقدس اشاره كرد و گفت: به نظر مي رسد كه تلويزيون تنها به عنوان يك سفارش دهنده در اين عرصه وارد شده و نظارت كافي و لازم روي روند توليد اينگونه آثار اعم از تحقيق و گردآوري مستندات زندگي افراد شاخص و داستان پردازي آن ندارد.

منتقد سينما و تلويزيون افزود: جذابيت يك اثر نمايشي به درام نهفته در داستان و شخصيت هاي آن باز مي گردد اما درباره 'شوق پرواز' بايد گفت كه به شدت روي زندگي شخصيت اول داستان تكيه شده و به همين خاطر قسمت هايي از اين مجموعه صرف مسايل حاشيه اي و غير ضروري به ابعاد زندگي اين شهيد شده است.

وي به مقايسه'شوق پرواز' با مجموعه تلويزيوني 'سيمرغ' پرداخت وگفت: موفقيت'سيمرغ' كه حدود 10 سال پيش از تلويزيون پخش شد، مرهون كار تحقيقي و ميداني بود كه عوامل توليد پيش از ساخت آن انجام داده بودند و به همين خاطر داستان آن با وجود برخورداري از روايتي دراماتيك، به لحاظ تاريخي نيز با ابهام و سوال و حتي انكار همرزمان شهيدان شيرودي و كشوري همراه نبود.

سليماني فاخر توضيح داد: عملكرد تلويزيون در ساخت آثاري درباره شخصيت هاي معاصر از جمله 'شهريار' و ' دكتر قريب' نشان مي دهد كه اين كارها در بعد تحقيق و داستان پردازي با كاستي هاي رو به رو بودند.

وي ادامه داد: با وجود آنكه برخي فيلمسازان ساخت آثار نمايشي درباره دوره هاي معاصر تاريخي را سهل و ممتنع فرض مي كنند، به نظر مي رسد ساخت اينگونه آثار حتي از ساخت آثاري درباره عهد كهن نيز سخت تر باشد.

اين منتقد سينما و تلويزيون افزود: با توجه به نزديكي زماني كه بين دوران حال و دوره هاي تاريخي معاصر وجود دارد، بسياري از شاهدان عيني ماجرا وجود دارند كه بايد در مرحله تحقيق از تجربيات و خاطرات آنان سود جست.

وي گفت: ساخت آثاري درباره سرداران شهيد دوران دفاع مقدس كه اين روزها در تلويزيون باب شده، نيازمند حداقل دو سال كار تحقيقاتي و ميداني است و سپس بايد در دراماتيزه كردن داستان كوشش كرد تا مخاطب را پاي اينگونه آثار نشاند.

آرت پرس : محسن سلیمانی فاخر منتقد سینما در آخرین نقد خود که به فیلم سینمایی 'اسب حیوان نجیبی است ' پرداخته ؛ نوشته است :

منتقد سینما: ' تهران - منتقد سینما و تلویزیون گفت: 'بدرود بغداد' یكی از معدود اتفاق های سینمای ایران است كه كارگردان آن حرف های زیادی برای گفتن دارد.

'محسن سلیمانی فاخر' روز شنبه در گفت وگو با خبرنگار فرهنگی ایرنا درباره 'مهدی نادری' كارگردان این فیلم سینمایی افزود: این كارگردان به دكوپاژ اعتقادی ندارد، اما زبان سینما را به قدری می­فهمد كه می توان به اعتقاداتش در فیلمسازی اندیشید.

وی گفت: این اثر سینمایی در برگیرنده فیلمنامه‌ای است كه سه روایت متفاوت دارد؛ بوكسوری در نیویورك، تروریستی كه می­خواهد عملیات انتحاری انجام دهد و زنی كه تفریحش انفجار 'مین' است كه این افراد به همراه روایت ها هوشمند و براساس یك ساختار سیستماتیك به یكدیگر مرتبط می­شوند.

این منتقد سینما و تلویزیون، فیلمنامه 'بدرود بغداد' را برخوردار از یك ساختار حساب شده دانست و افزود: روند هر كدام از سه شخصیت اصلی و به سرانجام رسیدن آنان سیری منطقی دارد.

وی ادامه داد: اینكه كارگردان چگونه توانسته بدون دكوپاژ چنین فیلمی بسازد، به نگاه كارگردان به زندگی و سینما و دانش و انسانیت او بازمی گردد.

سلیمانی فاخر با تاكید بر آنكه سه شخصیت این فیلم بنا به جهان بینی فیلمساز فدای یكدیگر نشده اند، گفت: چون این سه شخصیت در یك مكان واحد نیستند، از این رو همطراز پیش رفته اند و این نگاه انسانی 'نادری' است كه باعث می شود این شخصیت‌ها را موازی پیش ببرد.

منتقد سینما و تلویزیون گفت: 'بدرود بغداد' در گونه های فیلم های آمریكایی پیش می رود و میزانسن ها به شكل كاملا ریتمیك تماشاگر را با خود هم سو می كند.

سلیمانی فاخر، 'بدرود بغداد' را از نظر شكلی متفاوت ترین فیلم سینمای ایران دانست و گفت: این اثر نه تنها به لحاظ روایت دنیای جدیدی را در سینمای ایران به روی تماشاگر می گشاید، بلكه در تصویر سازی و ریتمیك بودن میزانسن ها نیز بدیع است به گونه ای كه مخاطب اگر تیتراژ فیلم را نبیند، تصور می كند كه فیلم ایرانی نیست.

وی افزود: این فیلم به لحاظ تصویری نیز با سینمای ایران تفاوت دارد و به لحاظ روایت سعی شده با آنچه تماشاگر ایرانی به دیدن آن عادت دارد فرق داشته باشد.

این منتقد سینما ادامه داد: از سوی دیگر، كارهای مستند فیلمساز برای باورپذیری از فضا سازی به مدد آمده و سعی شده تماشاگر را از پیش فرض ها دور كند تا به واسطه دنیای جدید به شخصیت پردازی برسد.

سلیمانی فاخر با بیان آنكه دراماتیك ترین لحظات فیلم، از سینمای مستند بهره می گیرد، افزود: یكی از عناصر بسیار مهمی كه در فیلم برای به دست آمدن صحنه های دراماتیك و جلوگیری از اُفت ریتم، به فیلم یاری رسانده، موسیقی است.

وی تاكید كرد: موسیقی این فیلم حتی در لحن عوض كردن های بازیگران و برش های تصویر نیز دیده می شود و تركیب عربی، انگلیسی و در ادامه همنوایی سازهای مختلف نشان می دهد كه آهنگساز از تجربه و فهم بالایی برخوردار است.

این منتقد در عین حال گفت: هرچند از یك دیدگاه قصه فیلم و تم اصلی كه یاری كردن دشمن است، كلیشه و 'دِمُده' به نظر می آید اما تماشاگر آنقدر در 'بدرود بغداد' با تصویر و پارامتر های جدید روبه رو می شود كه كلیشه بودن داستان بسیار كم رنگ جلوه می كند و شكلی بدیع تر از یك داستان آشنا و تكراری عنوان می شود.

سلیمانی فاخر افزود: موقعیت ها و درام های فیلم در رویارویی با آدم های قصه به ظاهر متغیر هستند اما در اصل تكرار یكدیگرند و در نگاه دیگر هر لحظه ای كه می بینید برای خودش جزییاتی دارد كه هر بار به نظر تازه می آید.

این منتقد سینما و تلویزیون اضافه كرد: این مناسبات محتمل یا ناگزیر انسانی در دنیای فیلم به مانند فضای خارجی شبیه سازی مستند شده اند.

سلیمانی فاخر گفت: اعتقاد نداشتن كارگردان به دكوپاژ های كلاسیك و ساختارمند تمام تلاش نادری را به این سمت و سو هدایت كرده كه ریتم رفتار و موضوع مورد نظر سكانس در صحنه، روی میز تدوین صورت گیرد.

وی یادآور شد: در سینمای خلاق، حضور خالق پشت میزانسن پنهان است كه این میزانسن می توانند تعلیق درخشانی را شكل دهند كه نمونه آن را می توان در آثار بهرام بیضایی و عباس كیارستمی به وفور و آگاهانه دید.

این منتقد سینمایی تاكید كرد: بخشی از نظمی كه در ساختار دایره وار فیلم وجود دارد، از ریتم تئاتروار و تجارب فیلمساز در این حوزه الهام می گیرد.

وی افزود: در فیلم لحظه ای یا تصویری بدون كُنش دیده نمی شود و در كُنش بازیگران با همدیگر و با صحنه هم نوع رفتار بازیگران، الهام و تلفیقی شخصی از رفتار بازیگران سینمای مدرن است.

سلیمانی فاخر، تجربه جهان مستند را از دیگر ویژگی های این فیلم برشمرد و گفت:

فیلم بر مبنای احساس برآمده از تجربه‌ فیلمساز به پشتوانه نظام الدین كیایی و تورج اصلانی و بازیگران سر وشكل پر قوتی به خود گرفته است.

وی افزود: اصلانی به عنوان مدیر فیلمبرداری، انبوهی از تجربیات مستند دارد و خلاقیت و تجربه او در عرصه مستند و فیلم های كوتاه برای فیلمساز راهگشا بوده و سبب رسیدن به یك زبان مشترك شده است.

سلیمانی فاخر ادامه داد: 'مزدك میرعابدینی' نیز به علت فعالیت مستقل سینمایی، نوع روایت را به خوبی درك كرده است و گروه در مسیر آنكه اثر تازه‌ای به وجود بیاورند، گام برداشته اند.

وی با بیان اینكه 'مصطفی زمانی' و 'پانته آ بهرام' بازی متفاوتی در این فیلم دارند، افزود: بازی زمانی با غرور آمیخته به معصومیتش در صحنه های بی كلام كه نقش 'صالح' را بازی می كند و حس های او در رسیدن به این قهرمان عرب ستودنی و فراتر از دیگر نقش های اوست.

وی افزود: پانته آبهرام نیز به خوبی زبان عربی را در گفت وگو ها انتقال می دهد و هوش و توان بالای او در این فیلم مسلم است.

این منتقد سینمایی تاكید كرد: 'بدرود بغداد' سیاست های جنگ طلبان را محكوم می كند اینكه سربازهای مهاجر در خاك كشورهای دیگر به اسم آزادی آدم بكشند، و در مجموع می توان گفت كه این فیلم در حاشیه هیاهوی جنگ، از صلح سخن می گوید.